| تبليغات | X |
|
درد دلها منه تنها تنها |
||
نگاهم که کردي دلم پر گرفت -------------------------- ايميل آرشيو وبلاگ پيوندهاي روزانه من در کلوپ آرشيو پيوندهاي روزانه آرشيو --------------------------------------- آبان 1390تیر 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 آذر 1389 آبان 1389 مهر 1389 مرداد 1389 اردیبهشت 1389 اسفند 1388 بهمن 1388 آذر 1388 آبان 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 دی 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 آرشيو لينك ----- ------------------- پنجره ای رو به آسمان--->محک با تو از خود می گویم --->نسیم زاویـه---> لیدی عزیز هرزگي هاي ذهن نجيب مترسك مثل من ----->ملینا عزیز من و اون ----> دست نوشته هاي من عزيز برای دخترانم--->به یاد ارغوان کوچولو سکوت شبانه سحر ---->سحر عزیز کاکتوس ----> آیدا عزیز چشمک خالی --->چشمک صدای بی صدا الهه ناز پائیززاد خزانم من..برگریزانم تماشاییست ماجراهای خونه کوچیک ما عشق بي پروا حس پنهان
DESIGNED BY
MAHAK |
سلام داداشی .میدونم ازم شکایت میکنی پیش خودت که چرا نوشتم باز ، میدونم
شکایت میکنی که خوبی و چیزیت نیست ، میدونم نوشتم عنوان رو مغرور و میگی
حتما: من که مغرور نیستم درسته بهم میگن سرد و یخ .
امشب داداشی جونم ترسیدم ، ترسیدم وقتی گفتی از یک تا الان داشتی قدم میزدی آخه داره بارون میاد و وقتی از جلو در زنگ زدن بالا که شما امدی و بهم خبر دادن. ترسیدم ولی میدونستم عادت هست شبا ماشین گردی کنی میدونم که یه چیزیت هست مدتی هست و به هیچ کسی نمیگی..ولی وقتی جلو در ساختمون دیدمت که خیس بود تموم بدنت و از توی صورت نازت آب بارون سرازیر بود ترسیدم و تا امدم بپرسم خوبی گفتی خوبم و چیزیم نیست و فقط کمی قدم زدم . ترسوندیم اینقدر که جرات نکردم ادامه بدم و کشیدم خودم رو کنار که رد بشی و وقتی رد شدی و گفتی با صدای دو رگه و چشمای قرمز شب بخیر فهمیدم نباید دنبال داداش بزرگه که همیشه من رو ابجی بزرگه میدونه نباید بیام ..لعنت به غرور مردونه ات پسر ، لعنت به صدای دو رگه و گرفته ات که اینقدر غم توش هست میدونم بخونی با همون لبخند همیشگی و شیطونت میگی بیخیال رفیق و درست میشه و خوبم . و من میمونم که خوب یعنی تو،تو پسرک مغرور خوب هستی؟ .برات ده دقیقه هست قهوه گرم ریختم ولی جرات ندارم بیام توی اتاق کارت توی بهشت و بذارم جلوت و بگم بخور حداقل گرم بشی چون میدونم وقتی ناراحتی فقط تنهایی خودت رو میخوای .شاید بگی بخندی حرف بزنی، شاید همش اروم و حتی لبخندی داشته باشی ولی من که میدونم ته دل یخ زده ات یه غمی بوده که باز امشب این همه خیس و خسته شدی و امدی مرکز ...داداشی جونم میدونم به هیچ کسی نمیگی ولی من که هر کسی نیستم ...من که نه ولی بقیه میگن کلی دوست داری توی دنیا ، به یکیشون بشین و بگو و حداقل بنویس . اینجا نوشتم چون میخوام همه بدونن و اگر دوستت هستن ازت بپرسن که چی شده چرا غمگین شدی ..چرا نمیگی چرا نمینویسی و حتی ...دلم تنگ شده برای داداشی که بشینه کف زمین پلی استیشن بذاریم جلمون و چند نفره بازی کنیم و تو هنوز کراش رو بازی کنی و بگی کی هست حریف این پسرک پیر و بخندی و بخندی که اشکت در بیاد و من کمی شاد بشم ...میترسم بیام اتاقت و باز ببینم لب پنجره اتاقت نشستی و داری ....راستی هنوز بلدی بنویسی از گریه هات ؟ هنوز بلدی ساز بزنی و بگی آخرش بهم یادش بخیر ؟ ببینم هنوز بلدی هم قدمم بشی و کمی قدم بزنیم ؟ داداشی جونم بیام اتاقت تا بگی چی شده ...میترسم بیام و باز لبخندی بزنی و بگی هیچی نشده و نشده ...بگو من چیکار کنم ... داداشی نگرانتم اینقدر توی خودت نریز و از ادم دوری نکن میخوای اذیتمون کنی ... میخوای بهمون بفهمونی دردت خیلی بزرگ هست و حتی قابل گفتن نیست .باشه قبول امشب نه توی صدات توی ارامش راه رفتنت از ذر ورودی تا ساختمن وقتی دستت رو کرده بودی توی جیب پالتوت و اینقدر اروم قدم میزدی که حس نمیکردم داره سیل وار بارون میباره ...خودت بهم یاد دادی همیشه برات بگم خودت بهم یاد دادی وقتی غم داشتم یه هم حرف دارم یه دوست یه داداش ... بیا داداشی جونم اصلا نگو هر جور دوست داری و هر طور راحتی بیا و بریم از این شهر هر جا خواستی خودم میشم راننده ات و میبرمت هر جا خواستی قول مردونه کلمه ای حتی بر لب نیارم که یه وقت ازرده تر بشی. امشب اون غم بود توی چشمات که کم دیدم مثل شبی که سارای رفت و برگشتی و گفتی سارای فوت کرد و دو سه روزی نمیام . مثل شبی که پریا رفت و انقدر آروم بودی که هیچ کس جرات نداشت خلوت تو خواهر پریا ر بهم بزنه و ...شدی امشب مثل عصری که زدم توی گوش ات و گفتم تو نمیفهمی تو سختی نکشیدی که بفهمی و صبور بودن رو اون موقع دیدم توی چشمات حتی نپرسیدی چرا ؟ که بگم لعنتی مغرور سرد بودنت مثل خوب بودن زیادت آزار دهنده هست .امشب شدی مثل وقتی که معلوم نبود صبح تا شب کجا بودی و فقط میخندیدی و هر روز لاغر تر میشیدی و هنوز کسی نمیدونه چی بود ... لعنتی مغرور قهوه ات سرد شده ، توی مغرور به من اس ام اس میدی اگر کاری نداری نرم چون بارون سختی میاد و خیابون ها خطرناک هست و اون وقت خودت تنها تنها میری پیاده رویی ..چته چرا همه رو از خودت دور میکنی ؟ التماس کنم که بگی .. هنوز دارم فکر میکنم حقت نیست خیلی چیزا .. تو حق نداری اینجا باشی وقتی حوصله کسی رو نداری و با بچه ها نیستی .. تو حق نداری وقتی دلتنگی بیای اینجا ما مراقب کلی بچه هستیم ...تو حق نداری ساز نزنی و پلی استیشن بازی نکنی .. امیدوارم الان بخونی داداشی و بیای اتاقم و بگی برام .................................................................
سلام داداش مارشال
سلام گلم امیدوارم خوب باشی ..خوبه خوب ؟ مثل همه روزا کوه رفتن همه
روزای نشستن روی سنگ دوستیمون که بردنش و انگار هر بار میرم درکه یه چیزی رو کم
دارم تو کوه سارای قلبم فشرده میشه و با خنده گوشی رو میکنم توی گوشم و میرم بالا
که کسی حرفی نزنه چیزی نگه ...چیه میگی بی معرفتم بعد از این همه مدت امدم ف امدم
بنویسم اره بی معرفتم حق داری گلم ولی روت رو بر نگردون میدونی چقدر دلبسته هستم
میدونی ازت نگفتم چرا ؟ چرا ننوشتم ؟ دلم پر بود از دنیا و ادماش از خنده ها از
گریه ها و بغض ها اره دارم میخندم باور کن میای با بالش باز بزنیم مثل همون روز که
زدیم با بالش و من زدمت و از اتاقت پریدم بیرون و یخ زدم ..یادم رفته بود سرطانت
ریشه هات رو به خوردن گرفته و وا رفتم و روم نشد برگردم تو عزیزم که ببینمت و سرم
رو انداختم پایین و به خنده برای اینکه به روی خودم نیارم گفتم دیدی نمیتونی و سرم
رو بالا کردم دیدم لبت رو به دندون گرفتی و اشک از چشمات میاد از خودم بدم امد از
خودم و دنیام از خودم و کارم ...از اینکه با خنده توی اشک بهم گفتی خوب میشم مگه
نه و من گفتم اره خوب میشی ...ببخشید داره همین جور اشکم میاد مدتهاست گریه نکردم
میبینی چقدر سرد شدم ولی تو برای من عشق هستی باشه بذار بگن رفتی بذار بگن نیستی
ولی هستی همینجا مگه نه ژینا ؟ میخوام بگم دوستم امد همون که نی میزد همون که
خواهرش سپردش بهم همون که سفارش خواهرش رو بهم کردی شب اخر همون که دوستمون بود و
هست ...برگشت از سوئد ایران اون شب توی فرودگاه وقتی توی بغلم گرفتمش دیدم چقدر
ریز شده چقدر کم شده بود و زیر گوشم گفت دلم تنگ شده بود برات رفیق به سارای من سر
زدی ؟ نتونستم جلوی خودم رو بگیرم ببخشید میدونم مرد که گریه نمیکنه خودت بهم گفتی
ولی سارای هر وقت اسمش میاد بغضم میترکه دختر مهربون ارمنی خودم دوست خوبی که رفت
گفتم اره هر جمعه هر وقت رفت دیدن ژینا خودم رفتم پیش سارای و از دلتنگی هات گفتم
...تموم راه ساکت بود تموم راه ساکت بودم و نمیدونی چه بغضی توی دلم بود ولی رفت
خونه یوهانا و من رفتم خونه اش که این مدت دستم بود ...این روزا نیست رفت شمال ولی
اون روز بغض دلم ترکید ولی گریه نکردم که میدونم دوست نداری لبم رو به دندون گرفتم
و نشستم و از دور نگاهش کردم اینقدر نگاهش کردم که داشت هوا تاریک میشد به زور از
روی خاک سارای جونم بلندش کردم و جدا شد من حسش رو میفهمم ولی اون بهم گفت تو
نمیفهمی ..اره من که دیدم تو چطور جلوم پر پر زدی نمیفهمم باشه عزیزم بذار بگه من
که حرفی نزدم گفتم عیب نداره بیا بریم باز هم میارمت ...ژینا میبینی چرا ننوشتم
چون دلم شکسته از آدما از رخم زبون هاشون از حرفاشون ...اره میدونم هیچی تو دلش
نیست ولی نکرد بپرسه تنها این مدت چه کردم ؟ دعا کن گلم بیام پیش خودت
بي معرفت سلام
هنوز از مطلب قبليم كه نوشتم چيزي ننوشتي اره منم مشاور بچه ها ، ميدونم قول داده بودم كه ديگه زياد نيام اينجا بنويسم ولي خب تقصير خودت هست كه نمياي و نمينويسي اما اينكه چرا امدم امروز صبح وقتي امدم توي اتاقت و ديدم روي كاناپه اون جور نيمه نشسته خوابت برده از خستگي يه لحظه دلم سوخت ميدونم دوست نداري دلسوزي بقيه رو و براي همين هست كه داري روزي بيست ساعت كار ميكني و ميبينم گاهي اينقدر خسته هستي كه وسط حرف زدن هات خوابت ميره و امشب وقتي گفتي من كه درگيرم هيچكسي يادم نميكنه ميتوني بري وبلاگم يا به گوشيم سر بزني و ديدم اره داداشي كه واقعا كسي بهت سر نزده و وقتي ميخواستم امشب بيام و بهت بگم توي اتاقت بهت كه خب من هستم خواهر پريا هست ديدمت كه سرت توي پرونده ها هست خندم گرفت چون يادم نمياد آخرين بار كي خوابيده بودي درست حسابي و با خده گفتي بهم بيخيال خودم ميدونم من كه دل ندارم اما داري داداشي من داري چون من ديدم و براش احترام قائل هستم براي تو براي عشقت براي فكرت براي اينكه كار ميكني براي اينكه حرفي نميزني و مثل يه بچه شيطون اينقدر خسته ميشي كه روي كاناپه اتاقت خوابت بره ميخوام قول بگيرم اينجا ازت كه بنويسي اينا هيچي از تو نميدونن ولي وقتي بگي ميفهمن بيا داداش بزرگه برام بنويس
سلام خان داداشي ميدونم تا بگم خان داداشي ميفهمي كي هستم ميدونم مدتهاست ننوشتي و براي چي ننوشتي امشب الان اين روزا تنها كسي كه بودنش آرومم ميكرد و ميكنه تو بودي خان داداشي ، همين الان كه توي اتاق بغلي هستي آرومم ميدونم اين روزا همش شيطنت ميكردي و دلت گرفته بود ميدونم كه سختي روزگار رو داري ميكشي و ميخندي ميفهمم وقتي ميگي بهم امشب ميبيني ابجي خانوم همه ازم دل بريدن يعني چي ؟ميدونم كه چقدر حرف بهت ميزنن و تو اروم و ساكت ميگي كاش اصل ماجرا رو بدونن و نميدونم ابجي نميدونم و غمي نيست تو هميشه شيطنت داري و براي همين كه كسي نميدونه تو چقدر شيطوني چقدر شنگول هستي يا به قول خودت اقاي شنگول هستي ،
ميخندي اما وقتي ديشب اس ام اس دادم براي برنامه روضه امشب و گفتي توي امام زاده تنها نشستي و زدي بيرون بهم زنگ ميزني متوجه شدم نه از كلامت نه از حرفت از لحن اس ام اس كه دادي بهم خب مگه خودت نگفتي بهم آبجي بزرگه منم ابجي بزرگه هستم كه ميدونم دل تنگي ميدونم كسي كه اينقدر دل رحم هستو اينقدر سرد به قول خودش چي ميكشه امشب برنامه نيايش گذاشتي كسي رو ديدي كه بياد زيارت عاشورا بخونه ولي خودت نيومدي و گفتي براي خانوم ها هست ميدونم زحمت كشيدي ميدوني دلم شكست چقدر يادت كردم اون موقع كه با چشم قرمز امدم توي اتاقت لب پنجره بودي همين كه در رو باز كردم باد سرد خورد بهم متوجه شدم نيستي اينجا نيستي كه با يه لباس نشستي لب پنجره و باز هم پاهات رو به بيرون اويزون كردي امدم بگم سرما نخوري ولي توي خودت بودي دلم نيومد بهم بزنم خلوتت رو ولي صدات كردم برگشتي و گفتي تموم شد الان ميام و اينقدر شيطون وار پريدي از لب پنجره تو كه يهو ترسيدم بيوفتي پايين و تو باز با خنده گفتي نترس جون سخت هستم نميافتم و هيچ وقت نفهميدم كه تو چطور فكر من رو ميخوني چطور از ذهنم اگاه ميشي وقتي ميبينيم نميومد ناله كنم نيومدم بگم داداشي بي معرفتي نيومدم بهت چيزايي رو ببندم كه آدما بهت بستن و تو با همون لبخند هميشگيت گفتي ببخشيد و هيچي نگفتي بهشون نگفتي كه چي شده نگفتي كه چقدر اين روزا دلتنگي نگفتي و نميگي حتي نيومدم ازت بخوام بنويسي ولي چند شب قبل وقتي توي باغ نشسته بودي و امدم كنارت نشستم برام خيلي چيزا رو تعريف كردي و توي دلم بهت غبطه خوردم چون هر بار دلتنگ پسرم شدم هر بار دلتنگ علي همسرم شدم هر بار بچه اي رو ديدم گريه كردم ولي تو توداري كردي و خنديدي كم پيش امد خاك توي چشمات رفتن رو ببينم و باز هم نخندي نميدونم صبرت زياد هست يا دلت سرد اره دلت بايد هم سرد بشه از اين ادما ادمايي كه به هيچ بهت همه چيز بستن بهت همه چي گفتن و تو باز با خنده گفتي ببخشيد راست ميگي و اين شد تموم حرفت چقدر دوست دارم بيام الان توي اتاقت و بگم داداشي ممنونم بگم داداشي خان ديدي امشب اشكم در امد آخه من كه مثل تو نيستم قوي باشم امدم بگم داداشي روم نميشه بهت حرف بزنم بگم امدم اينجا نوشتم عمومي كردم كه نگن بهت خيلي چيزا رو ...امشب گفتي يوهانا رو ديدي و دلت پر كشيده براي حرف زدن و لب بستي و سلامي كردي كه جوابت رو نداده ميدونم اينجا رو ميخونه ميدونم فكر ميكنه به روزا قبل ميدونم دلش پر هست شايد تو نميدوني از اينا و اونم از دل تو نميدونه چه ميشه كرد داداش من غير از تحمل؟ الان توي اتاقت هستي و نميدونم چيكار ميكني نميدونم و ميخوام بدونم كاش داداشي خان همه چيز رو فرياد كني مثل قبل توي وبلاگت كه.......... كه هيچي داداشي كه هيچي كه دلتنگي گفتني نيست خودت بهم گفتي كه نميگي ؟ نگران نباش هر وقت خواستي پاكش كن يه ابجي بزرگ قديمي به يه داداشي خان هميشگي
سلام گلم خوبي ؟ ميدونم بگم دلتنگم ادما بهم هزار تا حرف ميزنن آخه ادم كه دلتنگ نميشه ناراحت نيست ...شايد به قول ادما من بدم كه با گفتن حرفام به تو نوشتن اينجا همه رو اذيت ميكنم اره حق با اونا هست ولي يكي امد بشينه ببينه چي ميخوام بگم يا همين آدم كه بهم گفتن تو نا اميدي تو دل به كس ديگه اي بستي تو ارزش زندگي رو نميفهمي ؟ نشست گوش بده حرفم رو .... من كه از كسي اين رو نخواستم ولي براي تو هم نميتونم بگم نميتونم بگم گناه كاري كه گردن من بود رو چطور گردن من و تو انداختن و دارم اين روزا زير بارش له ميشم و كسي نيست كه بگم يه بار هم امدم بگم برگشتن بهم ميگن يا بيخيالي يا خيلي لوس و ننر كدومش هستم عزيزم كدومش؟ ميبيني چند وقت از از بچه ها بهشت ننوشتم چون منو محكوم ميكنن ولي نميدونن من چه دردي ميكشم وقتي تنها ميشم وقتي به دوستام اجازه نميدم حتي اينجا بنويسن كه كسي چيزي بفهمه دلم گرفته نه ؟ نه كه نگرفته مگه من آدمم ؟ مگه من مهم هستم حالم خرابه بايد برم شايد از اين به بعد كوتاه بنويسم ولي نميدونم همين پ.ن : منظورم به ادم خاصي نبوده و نيست همه برام عزيزن
سلام خوبي عزيزم اميدوارم خوب باشي مثل هميشه چون خوب بودي
و هستي مگه نه؟ چون من كه نيستم اذيتت كنم ..ميدوني مدتها بود ميخواستم بنويسم ولي
ننوشتم ميدوني چرا براي حرف ادما اره راست ميگي من براي تو فقط مينويسم ولي اين
هفته تنهاييم بيشتر بود بيشتر از روزا قبل شبا قبل ؟امروز امدم سر مزارت باز برات
رز خاكي گرفتم يادته چقدر دوست داشتي دلم كنده شده من كه دل ندارم ولي پاهام به
زمين چسبيده بود وقتي كنار خاكت امدم وقتي صداي سازت توي گوشم پيچيد نفهميدم چقدر
حرف زدم برات نفهميدم چقدر گفتم ولي وقتي به خودم امدم صورتم خيس بود و چشمام
ميسوخت اره عزيزم هنوز هم خاك ميره چشمم و دلم و چشمم با هم ميسوزه ...نميتونستم
از خاكت جدا بشم به زور بلند شدم ميگن اين روزا ضعيف شدم ولي نميدونن از دوري از
تو هست ميخواستم بند بشم خوردم زمين چيزيم نشده ها دلت يه وقت نگيره ميدونم هميشه
با حرفام و بودنم اذيتت ميكنم و باور كن نميخوام ولي غير تو موقع دلتنگي و شادي كي
رو دارم عزيزم ...سه روز و دو شب بيمارستان بودم به خاطر مسموميت كي بود كدوم يكي
امدن بپرسن زنده اي يا مرده نه نميخوام اخه ميگن لياقتم بيشتر هست ميگن نميتونن و
من بايد قبول كنم به چه جرمي خودم نميدونم به اين حرف كه بايد بريم و من ياد گرفتم
ادما رو آزاد بذارم توي تصميم هاشون دلم شكسته نه عزيزم من كه دل ندارم ميدوني كه
همه ميدونن باور كن ندارم كه داشتم الان اينجا نبودم مگه ؟ به زور خودم رو سر خاك
اراميس و ساراي رسوندم و ميخواستم بخندم ولي انگار نميشد نميشد داداش داداش گفتن
ساراي رو يادم بره نميشد سپردن دوستم هموني كه ني ميزنه رو شب آخر توي برف ها به
اراميس فراموش كنم نميشد و بدون اينكه بخوام كلي گريه كردم ديدي عزيز دلم به هيچ
قولي عمل نكردم تو رو تنها گذاشتم من قول داده بودم كه تنهات نذارم و هميشه و همه
جا باهات باشم و هزار تا قول ديگه مگه به ساراي قول ندادم هميشه مراقب دوستش باشم
ولي چه كردم چي كار كردم ..يوهانا هنوز باهام سر اون روزا با هام سر سنگين هست
هنوز نميدونه چرا نشد شبا اخر نه روزا آخر كنار ساراي باشم وقتي پشت در اتاقش توي
بيمارستان همه بست نشسته بودن ...دلم گرفته دلم خيلي گرفته دلم .هه چقدر خنده داره
حرفم مگه منم دل دارم نه ندارم نميدونم چرا اينقدر خراب شدم؟ شايد چون همه رو
گذاشتم برن از دوستم كه ني ميزد تا تو تا خودم ...خودم رو هم ول كردم كه يادم بره
يادشون بره اره عمويي مارشال نيست اره داداش مارشال نيست اره لپ كشوني نيست اره
خان داداش نيست اره عمو گل باقالي نيست اره ديدي من هيچي نيستم ميدونم اونا درگيرن
باور كن ميدونم منم كه چيز زياد ميخوام از آدما اونم موندن ...زياده نه ؟ خيلي
زياد چون اگر زياد نبود تو هم ميموندي اره دارم از تو گلايه ميكنم رفتي اون بالا
خب بيا منم ببر خستم كردن خسته شدم از اين همه حرف و حديث از ديدن مادرت كه مياد
جلسه عمومي مركز و فقط سلامم رو جواب ميده كه اونم بقيه نبودن نميداد چرا ؟ چون
نميدونم چون نفهميدم ؟ببخش عزيزم برم صورتم رو بشورم ميام ..ببخشيد از بس اين روزا
خاك زياد شده تندي دلم ميگيره و ميسوزه ديگه ...ميدونم تو مقصر نيستي خودم مقصر
هستم اين يك ماه روزي بيست ساعت كار كردم كه يادم بره كه ندونم چي هست و چي قرار
هست بشه كه يادم بره درگيرم با بابا كه بگم دلتنگ آدمايي هستم كه من رو پس زدن به
بچه دليل مهم نيست چون دليل كه زياد ميشه جور كرد ...اين روزا دلم يه پياده رويي
ميخواد بيا بريم پارك نياوران دستم رو بگير و بكش و بگو تنبل تو هنوز نميتوني مثل
من بدويي بذار لب جدول توي خيابون ارك از كاخ نياوران تا سر پارك مسابقه بذاريم
..بيا دستنم رو بگير اين روزا بد سرد شدم اينقدر سرد شدم كه مغزم يخ زد قلب كه
نداشتم ولي بيا يه قهوه فرانسه بده دستم و بنويسم برات اينجا غروبه نازنين دنيا
دروغه نازنين و بخندي و شيطوني كني دلم ميخواد برم پالتو بخرم هستي ؟ هستي كه با
هم بريم من كه حوصله يه نفر رفتن خريد رو ندارم ..بيا خب بيا ديگه حالم داره از
همه دنيا ادما بهم ميخوره تنها دلخوشيم شده كار با بچه ها بچه هايي كه دوستشون
دارم كه خودم رو براي خودم ميخوان كه اگر ميرن دليل دارن و ميخوان برن بهشت دلم
صداي پيانوت رو ميخواد دلم صداي خنده ميخواد سهمي كه ميخوام زياد هست ميدونم
زيادتر از وجودم پس قيمتش رو با وجودم ميدم بيا من بگير و اين ها رو بهم بده خيالت
راحت هيچي نميشه هيشكي ناراحت نميشه كه بشن هم ميگن راحت شد پس كسي كه راحت شده
ناراحتي نداره ...بيخيال حالم خوبه خوبه عزيز دلم نميتونم بيشتر بنويسم ميترسم كسي
بياد توي اتاقم و ببينه گريه ميكنم همين
سلام عزيزم چطوري ؟خوبي خوشي ؟امروز هم شب اول ماه رمضون هست و هم شب تولدم اره گنده شدم چقدر زود يادت ميگفتي هميشه بهم بزرگ ميشم چقدر زود برگ شدم و چقدر زود تنهايي بزرگي رو درك كردم ببخشم امروز امدم يواشكي ديدنت سر مزارت ...ببخشم هر وقت دلتنگي ميزنه به دلم ميايم ديدنت ..دلم برات يه ذره شده همه ميگن بنويس ولي اين روزا دست و دلم به نوشتن نميره تو كه بهتر از هر كسي ميدوني غم دلتنگي چي هست تو كه ميدوني وقتي ميزنه به سرم ميخوام توي لاك خودم باشم اره همه ميگن نا اميد هستي اين همه دوست اين همه كار اين همه حرف ولي نه اوني نيست كه دلم بخواد دلم ميخواد داد بزنم امروز وقتي امدم ديدنت هنزو باورم نميشد كه به اين سرعت گذشت ميبيني امروز منتظر تو بودم منتظر اينكه بهم زنگ بزنيو تبريك بگي و ببينم همش يه خواب هست خوابي كه مدتهاست از ترس ندارم دلم گرفته دستم به نوشتن نميره ميدونم همه رو مثل مشاور مثل ميزبان مثل خواهر پريا مثل دوستمون كه ني ميزنه همه رو اذيت ميكنم ولي چيكار كنم تو بگو همه ميگن نا اميدي پسر ولي نميدونن اميدم زير اك هست نميدونن وقتي امروز كه مثلا تولدم بود منتظر تماست بودم منتظر تماس ساراي بودم يادته چقدر شيطنت ميكرد اون شبا كه تولد بود يادت گفتم ميري منم تند ببر من هنوز پاي حرفم ولي تو چرا نيستي چرا ولم كردي اينجا بمونم هيچ آدمي نيست كه دل به من بده حق هم داره چون من دل ندارم كه دل كسي رو بگيرم تو تنها كسي بودي و هستي كه دلم رو گرفتيو بردي و چه بردني مكه تا ته وجودم رو سوزوندي و رفتي امروز سر خاكت دلم ميخواست زار بزنم ولي خودم رو نگه داشتم وقتي به خودم امدم كه خيس گريه بودم خيس از بغض هاي خورده اي كه دلم به گفتنشون هم نميره دلم براي خيليا تتنگ شده دلم دلم دلم ....همش دارم از دل خودم ميگم همش از حرفاي وجود خودم ميزنم حالم خرابه لثه هام به شدت خونريزي ميكنه دلم ميخواد بيام پيشت بسم هست عزيزم بسم هست همين ميام و مينويسم كه بقيه رو ناراحت نكنم ولي ميبيني كه دستم چقدر بد به نوشتن ميره ميبيني چقدر بد و بي رحم شدم ببخشم ببخشم كه اينقدر سنگ دل هستم و نيومدم و تنهات گذاشتم همين
سلام داداش مارشال
سلام عزيزم خوبي خوشي؟ ببينم اون بالا نشستي و نگاه ميكني خسته نشدي نميخواي بيا و دستم رو بگيري و ببري نميخواي دست بذاري روي زخم ها دلم و بگي بهم اروم باش من ميدونم حل ميشه نميخواي بياي و دستم و بگيري و بگي تموم شد تموم اين روزا بد و سخت تموم شد بگي ديدي امدم ديدي به قولم عمل كردم آره من بي معرفتي كردم گذاشتم رفتي اره من دلم سنگ شد وقتي زجر كشيدي و لب به غير از خنده باز نكردم كه چيزي نيست عزيزم خوب ميشي و خوب شيد خوب بوديو خوبتر شدي ولي من بي معرفت بد شدم بدتر از اوني كه بودم ...ميبيني نمينويسم ميبيني هيچ جا دستم به نوشتن نميره ميبيني همه ازم دلخور هستن چه اوني كه ميدونه چه مشكلي دارم كه اوني كه نميدونه ولي نميدونن بغضم داره ميتركه از بس زياد شده و كسي نيست سر بذارم روي شونه اش و براش هاي هاي گريه كنم كه آي مردم منم خسته هستم از مركز بنويسم از خودم از دلم از تو از مادرت از دوستاي مشترك از كسايي كه تنهامون گذاشتن و بگم چي شده ژينام اينكه دختر عموم رو يادته همون كه از جريان من و تو خبر داشت همون كه گفتم تموم بچگيم رو باهاش بودم برام خواهر بزرگتر بود بهم رانندگي رو توي كوچه ها ولنجك اون يادم داد يادته چقدر خنديدي وقتي من و اون از خاطره ها مشتركمون توي بچگي ميگفتيم حالا داره مياد پيشت و من باز هيچ كاري نميتونم بكنم نميتونم بشينم نميتونم بياستم نميتونم درمانش كنم نميتونم براش حرف بزنم نميتونم براش ساز بزنم نميتونم دلم رو باز كنم بگم سهيلا تو رو خدا نرو تو رو خدا بمون و بزرگ شدن دخترت رو ببين بهش بگم دختر عمو تو ديگه تنهام نذار بگم دلم تنگه دختر كاش ميشد كاري كنم كاش اين همه پول و امكانات ميشد براش كاري كنه ولي نشد تو كه ميدوني كجا ها و پيش كيا نرفتيم ولي حتي اسم براي بيماريش نذاشتن كه چي هست كه درمانش چي هست اونم مثل من يه روزي از سر شادي و شيطنت روي پا نبود ولي حالا توي تخت افتاده وقتي رفتم ديدنش اينقدر پرهام پير شده بود كه دلم فشرده شد فشرده شد و بازم فشرده شد لبام رو به زور لاي دندونم گرفتم كه نلرزه گفت پسر دير به دير مياي نتونستم توي چشماش نگاه كنم و بگم شرمندتم پرهام بگم چقدر دلتنگي اين روزا بهم هجوم آورده گفت برو توي اتاق منتظرت هست و اينقدر آروم از كنارم رد شد كه يادم امد وقتي از كنار نگين اون شب آخر كه داشتي ميرفتي رد شدم وقتي بهش گفتم ميتونه بره ولي بدونه كه ممكنه ديگه نبينت و اون رفت ميدونم اون نميتونست تحمل كنه آخه اون بهترين دوستت بود و روزاي خوبي داشتين با هم چقدر دلم ميخواست وقتي ميرم توي اون اتاق سهيلا رو ببينم كه نشسته لب تخت و داره باز شيطوني ميكنه و ميخواد سر كارم بذاره پاهام رو به زور كشيدم روي زمين تا رسيدم در اتاق انار ميدونست من هستم چون صدا كرد پسر عمو اما اينقدر اروم و نزار گفت كه تموم تنم شروع كرد به ارزيدن گفتم هان چيه باز كه تو شروع كردي به فيلم و رفتم تو خيلي خودم رو كنترل كردم اينقدر كه حس كردم قلبم از حلقم ميخواد در بياد و به زور اب دهنم رو قورت دادم تا اروم بشم و گفتم نبينم توي تختي گفت تو كه ميبيني مدتهاست كارم اين شده چقدر داغون شده دو سال شد روزي اولي كه پرهام بهم گفت باور نكردم ولي حالا انگار يهو همه باور هام بهم ريخت همه گفتن هاش همه اينا كه مارشال ميره فقط زمانش رو نميدونم و امروز چهره سهيلام به مرگ نشسشته بود و دستش رو توي دستم گرفتم نتونست حتي دستم رو بفشره كلي با هم حرف زديم يه پاكت از زير بالشش در آورد و بهم داد گفتم بابا كادو نميخواستم حالا چي هست خنديد و گفت تو هنوز آدم نشدي بچه بزرگ بشو و خنديد ولي چقدر بي رمق ...ژينا ميدونستم چي هست گفتم نوشتي يا فيلم گرفتي خنديد و گفت باز كه دستم رو رو كردي گفتم بسه دختر عمو به خدا خسته شدم ژينا ساراي تو آراميس بهار اين همه درد بسم هست چطور بشينم يه روزي بخونم برام چي نوشتي وقتي نيستي وقتي تموم ساعتهايي كه با هم بوديم با پرهام با تو ژينام رو به فراموشي بسپارم و بگم هيچي نبود ...ژينا نفهميدم چطور داشتم بهش ميگفتم مثلا من رفته بودم بهش روحيه بدم بهش بگم هيچي نيست عزيزم و خوب ميشي رفته بودم جمله هايي كه به تو ميگفتم رو بگم ولي اينقدر بغض اين مدت روي دلم نشسته بود گريه كرديم هر دو با هم اينقدر كه نفسم بالا نميومد و توي گريه هم رو نگاه ميكرديم و ميخنديديم ...وقتي زدم بيرون بهش قول دادم تند تند بهش سر بزنم يكم پيش پرهام موندم ميگفتي چيكار كنم هر كاري بگي ميكنم ولي دوباره نه آخه پرهام كه ميدوني بعد از نامزدش كه سرطان ازش گرفت چقدر دلبسته شد به سهيلا و چقدر اون روزا خوب بود ژينا حالا صورت سهيلا رو توي دخترش ميبينم و نميدونم چيكار كنم زدم بيرون اينقدر راه رفتم كه پاهام زوق زوق ميكردم موبايلم رو سايلنت كردم و حرفي نداشتم با هيچ كسي حتي با اون بالايي كه بهش بگم التماس كنم سهيلا رو از پيشم نبره ..اينقدر راه رفتم و آدما رو نگاه كردم كه از خودم هم سير شدم از خودم از دلم و از زندگي آدما رو ديدم دست توي دست هم چشم توي چشم هم كه با هم بودن و من نميدونم به چه جرمي اينقدر دلم گرفته بود چرا تو نيستي ژينا چرا نمياي دستم رو بگيري بيا بيدارم كن از اين كابوس و بو باز بريم كوه بريم توچال و بريم خريد كنيم ميخواي خودم برات قهوه ارمني درست كنم كه بخوري مياي براي من تنها تنها براي من پيانو بزني و دستام رو بكشي روي كلايوه هاي پيانو برام ساز دهني ميزني ؟بيا بگو به مادرت باز دعوتم كنه دست آرمينا رو بگيرم و ببر خونتون بيا بهش بگو يوهانا بزرگ شده خانوم شده اينقدر كه منو يادش رفته بيا بگو بيان خودم ماكاراني درست كنم و بشينيم و بخوريم بگو ساراي بلند بشه از مزارش و بياد و دوباره شيطوني كنه اينقدر كه صداي همه در بياد و كسي نتونه جلوش رو بگيره بگو بياد آراميس و چهار زانو بشينه روي سنگ اشپزخونه بگو بيان و منم ببرن بگو بيان و بشنون حرف دل منو بگو بيان و دست روي دل زخمي هر روزه ام بذارن از زخم هايي كه مدتهاست لب باز نكردم حتي به گفتنشون بگو آرمينا برگرده دلم براش تنگ شده بگو ساراي برگرده بيا دستم و بگير و ببر خونه مايريك بيا با هم بريم يه جشن كه همه ساز دستشون هست بيا ببرم از اين دنيا و آدمهاش نميخوامشون به خدا هيچ كدوم رو نميخوام از بس بهم زخم زدن از همشون خسته شدم اوني كه نميزنه هم نبودش برام شده يه زخم كه تا ته روحم فرو رفته و نميخواد بسته بشه ...بيا به مامان بگو بذاره بيام توي اتاقت بخوابم روي تختت و بوي كنم بالشت رو و بتونم يه نفس بخوابم و كابوس نبينم كه عزيز ديگه ايم مرده و نميتونم براش كاري كنم بياي و ببرم بام تهران و ستارمون رو نشونم بده و بگو يه روز با هم ميريم اونجا و به آدما زمين رو نگاه كنيم بيا ببين بيا ببر بيا و بشين بشين و بذار يه دل سير نگاهت كنم بشين و بهم نگو كه آي پسر دنيا جاي دلتنگي نيست كه دلت بگيره و شيطوني كنيم و توي كوه بدوويم و از كوه بريم بالا و دنيا رو بيخيال باشيم بيا ببين چقدر يوسف دل مرده شده بيا ببين نگين چقدر خسته هست از زندگي و همه ميخنديدم ووو
|
|
